• PR

Column Truus Oudendijk 14 december 2017

Code Rood

En dan ineens woon je zomaar in Siberië, of iets wat er op lijkt. Niet helemaal natuurlijk want de temperaturen vallen mee. Maar de hoeveelheid sneeuw die er gevallen is hebben we in jaren niet meer meegemaakt. Op zondagmiddag waag ik mij nog in de auto voor een afspraak in de buurt, de winterbanden zitten er net onder dus het moet lukken. Maar een uur later mijn auto uit de inmiddels volgesneeuwde parkeerplaats rijden, is absoluut een uitdaging te noemen. Blij dat ik thuis ben gekomen. Ik moet nog naar Wilnis voor een interview (ongebruikelijk op zondag, maar soms is het even niet anders) en Man biedt aan mij te brengen. Een aanbod dat ik dankbaar aanneem, want de sneeuw valt gestaag uit de lucht en ik ben niet zo'n held. Hij heeft daar niets van en onze auto ook niet. Vorig jaar hebben we met hetzelfde voertuig IJsland doorkruist, dus wie heeft het hier over extreme omstandigheden? Hij in ieder geval niet. Schudt alleen maar zijn wijze hoofd over de mensen die de weg op gaan zonder winterbanden, met een slakkengang rijden en dan ook nog zonder licht. 'Wat een verstand'. Thuis is het winterweer alleen maar een feest, de tuin is sprookjesachtig. Maar de kippen vertikken het om het nachthok uit te komen. 'Niet erg' zeg ik tegen ze 'er is ophok plicht dus blijf vooral lekker zitten. Ollie moet ik in de gaten houden. Die werpt blikken richting het vloerkleed en ik zie haar denken: zal ik daar op plassen? in plaats van naar buiten gaan? Ik spreek haar vermanend toe: heb niet het lef. In de tuin is het een drukte van belang. Roodborstjes, winterkoninkjes, kool- en pimpelmezen, valkparkieten, lijsters en merels zijn vaste bezoekers van onze goed gevulde voederbunkers, maar ook de fazanten komen binnenwandelen op zoek naar wat lekkers nu er in de polder weinig te halen valt. Als we s' avonds een rondje lopen zak ik tot over mijn enkels in de dikke laag sneeuw. De honden rennen voor ons uit en trekken hun eigen spoor. Ze worden helemaal er helemaal blij en jolig van. Wij volgen belangstellend de vrachtwagens die proberen vanuit de besneeuwde dockkuil omhoog te komen. Het kost heel wat pogingen voordat het uiteindelijk lukt. Leuk hoor code rood. Zolang het maar een paar dagen duurt.

Truus Oudendijk