• Truus Oudendijk

Kettingesprek met Marjolein van Dijk

Marjolein van Dijk is een bruisende persoonlijkheid. Een en al enthousiasme en activiteit. Ze is een bekend gezicht bij tennisvereniging De Ronde Venen, maar ook achter de bar bij CSW.

Truus Oudendijk

'Waarom ben je dit gaan doen? en wat is er anders bij tennis?' vraagt Teun van Lith, met wie ik vorige week sprak.

Marjolein: 'Het is gewoon verschrikkelijk gezellig is. Tennis heeft het imago een beetje bekakt te zijn, maar dat is bij ons absoluut niet zo. Dus het is niet anders.

We zijn een heel gezellige tennisclub, met allemaal gewone mensen, een timmerman, een elektricien, een metselaar.'

Wat doe je bij de club?

'Ik zit in de barcommissie. Toen ik begon met tennissen, vroeg een vriendin, die ook lid van de club is: 'Kan jij niet een keer mee komen helpen achter de bar? Sindsdien doe ik dat. Als er toernooien zijn maken wij eten en dat beperkt zich niet tot een broodje hamburger of een zak patat. We maken dan echt heel lekkere en luxe dingen klaar. We zeggen vaak tegen elkaar: we zijn bijna een vijf sterren restaurant.'

Wat presenteren jullie je voor culinairs?

'Er zijn salades, maar die worden door de mensen zelf gemaakt. Wij zorgen voor mooie vishapjes, gamba's, zalm en tonijn. Voor de mensen die geen vis willen is er ook vlees: een biefstukje of varkenshaas puntjes. Toen ik net begon was er een oudere man, de visman, hij leverde alle producten en van hem heb ik onwijs veel geleerd. Hoe je het goed klaar moet maken en mooi presenteren. Hij zei altijd tegen me: Marjolein, je moet naar de kleur kijken. En van de slager die hier altijd kwam heb ik dat geleerd op het gebied van vlees. Het is zo leuk om te doen. Het is echt mijn ding. Er komen ook mensen binnen die niets met tennis te maken hebben, die weten gewoon: je kunt daar lekker eten.'

Zijn jullie met veel vrijwilligers?

'We hebben wel tachtig vrijwilligers, voor in het bestuur, de barcommissie, mensen die het groen onderhouden of het clubhuis bijhouden. De laatste zaterdag van oktober, wanneer het seizoen afgelopen is, worden alle vrijwilligers uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Zitten we daar met tachtig tot negentig man. Zo gezellig.'

En dan maak je ook die lekkere hapjes?

'Nee, dan hoeven we niks te doen. Dan wordt er van buitenaf voor eten gezorgd. Wij zorgen er voor dat de tafels gedekt zijn en de boel naderhand weer opgeruimd wordt.'

Maar is het dan wel net zo lekker als wanneer je het zelf maakt?

'Weet je, als iemand anders de moeite neemt om voor mij te bakken of te koken, dan maakt het me niet uit wat het is. Dat mag heel simpel zijn. Al zijn het pannenkoeken.'

Tennis je zelf ook?

'Tennissen wel, voetballen natuurlijk niet. Dat doen mijn kinderen. Maar in de maand oktober is de combinatie van tennis en voetbal wel veel. Ik doe mee met de toernooien, want dat sfeertje wil ik ook mee proeven. En ik ga niet tennissen en dan weer naar huis. Ik neem een kopje thee en blijf een uurtje. En dan nog een uurtje. Vervolgens zorg ik een avond voor de happen en sta ik de andere avond in de kantine bij CSW een paar honderd zakken patat te bakken. Dat is best even hectisch. Als er iemand belt zegt mijn man altijd: ze is bij het een of het ander, maar in ieder geval niet thuis.

Vindt hij dat ook nog wel leuk?

'Ja natuurlijk, hij komt zelf ook graag bij de club. Mijn zoon en dochter voetballen er ook allebei. Hij is trainer bij dames 1 en zij speelt in die ploeg. Dat is thuis best nog wel eens een dingetje. Dan leveren ze nog wel eens commentaar op elkaar. Mijn dochter helpt ook mee achter de bar. 'Ga jij maar even een sigaretje roken' zegt ze dan tegen me. 'Dan neem ik het even over.'

Wat vind je belangrijk aan dat vrijwilligerswerk.

'Vrijwilligers houden alle verenigingen overeind. Dat patatje en kroketje blijft daardoor betaalbaar. En nou heb ik het alleen nog maar over de voetbalclub. Maar het geldt natuurlijk voor alle verenigingen. Iedereen die lid wordt van de tennisclub is verplicht om ook mee te helpen. In ieder geval twee keer per seizoen een bardienst draaien. We hebben vierhonderd leden. Nou, laten we eerlijk zijn, dan is het voor iedereen wel te doen.'

Wie nodig je als volgende uit?

'Lida Germs, ze een heeft een gezin met drie kinderen en een baan in de zorg. Als vrijwilliger werkt ze in een hospice. Hoe krijgt ze het voor elkaar om naast die baan en dat gezin en het secretariaatswerk bij CSW, want dat doet ze ook nog, iedere keer weer met frisse moed die zorg in dat hospice op te pakken.'