• Links Annet van Zwieten, rechts Katishe de Jong: - We zijn echt tegenpolen en dat maakt ons een goede combinatie. -

    Truus Oudendijk

Annet van Zwieten en Katishe de Jong: vrouwen met een missie

DE RONDE VENEN Bewonderenswaardige dames, Annet van Zwieten en Katishe de Jong. Samen sterk. Vijf jaar geleden hebben ze een vof in zorg op maat opgericht: Aandachtzorg Vinkeveen. Nicolette de Lange, met wie ik vorige week sprak, is benieuwd wat hen bij elkaar heeft gebracht en waarom ze dit zijn gaan doen. Aan Annets keukentafel vertellen zij hun verhaal.

Katishe: "We zijn begonnen met ouderenzorg omdat we daar de nodige ervaring in hebben opgedaan. Ik had een moeder met jonge Alzheimer." Annet: "Mijn vader had vasculaire dementie, samen met mijn zus en verschillende soorten thuiszorg heb ik hem verzorgd gedurende vijf jaar. Katishe: "We zijn elkaar appjes gaan sturen met ideeën. Die bleken aardig overeen te komen: Meer aandacht en zorg besteden aan mensen die dat nodig hebben; en niet alleen aan ouderen."

En hoe hebben jullie dat vorm gegeven? Annet: "Een kennis belde dat haar vriendin aandachtzorg voor haar moeder zocht, omdat ze er zelf niet zo vaak kon zijn als ze wilde. Ik ben haar gaan bezoeken voor een praatje of een wandeling. Op een gegeven moment wilde ze er nog iemand bij en toen ben ik samen met Katishe voor die mevrouw gaan zorgen." Katishe: "Het is begonnen als een soort hobby, maar inmiddels zijn we aangesloten bij Steun en Toeverlaat in Mijdrecht, die meer doen op het gebied van thuiszorg en ons nu inhuren onder andere voor palliatieve zorg en stervensbegeleiding. Wat ons sterker maakt dan anderen, is dat wij bij iemand komen en tot het einde blijven. Dat kan in elke fase zijn. Voor sommigen mensen die kanker hebben gaat het alleen om het laatste stukje, maar er zijn ook cliënten met dementie bij wie we al jaren komen. We haken nooit af. De enige wijze waarop onze cliënten ons verlaten is door overlijden."

Wat doen jullie voor jullie clienten? Katishe: "Dat ligt aan de situatie. Als ze in een tehuis zitten, drinken we een kopje thee met ze of gaan een stukje wandelen. Maar thuis gaat het om de zorg zelf: douchen, medicatie geven, wondverzorging, katheters, echt het hele pakket."

Hebben jullie een medische opleiding? Katishe: "Ik zit nu op school en volg de opleiding IG3. Ik doe dit fulltime, maar het meeste werk doe ik voor Steun en Toeverlaat, we werken in teams en zij huren mij in als zzp'er." Annet: "Ik doe nu de dingen die een helpende mag doen, maar ook ik wil een opleiding gaan volgen om nog meer kennis op te doen. We hebben een aantal cliënten via Aandachtzorg en bij die mensen komen Katishe en ik samen. Ik heb er nog een administratieve baan naast. Voor mij is het momenteel nog een combinatie tussen hoofd en hart. Maar ook ik werk voor Steun en Toeverlaat."

Hoe komen jullie in contact met mensen? Annet: "Via Steun en Toeverlaat, artsen en ziekenhuizen weten hen inmiddels te vinden. We hebben een Facebook pagina, maar veel gaat van mond tot mond. In Mariaoord hebben we een aantal cliënten gehad en zij weten ook van ons bestaan. Ze vragen ons onder andere om mensen, te begeleiden naar het ziekenhuis. We krijgen wel eens aanvragen die we samen niet kunnen invullen. Dan verwijzen we een cliënt door naar Steun en Toverlaat zodat de zorg met een groter team kan worden ingevuld." Katishe: "Dat laatste stukje van een mensenleven, de palliatieve zorg vind ik het mooist, aandacht geven aan mensen die thuis willen sterven. Wij zijn continue aanwezig en regelen alles eromheen."

Een van de belangrijkste factoren is natuurlijk tijd. Dat is er weinig in de zorg Katishe: "Ja, en óp tijd , want dat is ook iets. We vragen aan de cliënt hoe laat ze de zorg willen hebben. En dan komen we ook op die afgesproken tijd en blijven het hele uur. We leveren zorg op maat. Het is wel een heel gesteggel met de verzekeraars, die waren vroeger wat makkelijk."

Wat doet het met jullie zelf? Katishe: "Het een is moeilijker dan het ander. Laatst heb ik stervensbegeleiding verleend aan een jonge vrouw van wie het dochtertje net zo oud was als mijn eigen dochter. Dat is wel heel confronterend. Maar het gebeurt ook dat ik het mensen zo gun om te gaan." Annet: "Ik ben heel blij dat het in mijn leven is gekomen. Dat we verdrietig zijn als er een cliënt komt te overlijden zegt iets over de band die is ontstaan tijdens de zorg. Er is iets goeds voortgevloeid uit de zorg voor onze ouders." Katishe: Ik had het daarvoor ook niet gekund. Een meisje van twintig moet je dit niet laten doen."

Hoe is het om samen te werken? Annet: "Heel leuk, we kenden elkaar nauwelijks, dus je begint met een schone lei." Katishe: "Nergens oud zeer, we zijn echt tegenpolen en dat maakt ons een goede combinatie."

Wie nodigen jullie uit voor het volgende gesprek "Marie-José van Hussen en Eddie Wakker van Steun en Toeverlaat. Hoe zien zij de toekomst?"

Truus Oudendijk

Lees ook het kettinggesprek van vorige week: Nicolette de Lange: Zetje in de goede richting.