• Een van de clienten van Zideris aan de slag met hout

    Aangeleverd

Dagbesteding Zideris verhuist  naar gebouw Immitsj

MIJDRECHTDe dagbesteding van Zideris, nu nog gevestigd in basisschool De Hoeksteen, staat op het punt van verhuizen. In maart opent hun nieuwe dagbestedingsruimte in gebouw Immitsj: voor veel cliënten is dit een spannende periode. Toch assisteren ze waar ze kunnen met inpakken, verhuizen en uitpakken.

Rosanne Kok

Een aantal van de cliënten van de dagbesteding woont in de woonlocaties van Zideris, anderen wonen thuis bij hun ouders. Vijf dagen per week hebben zij de mogelijkheid om de dagbesteding te bezoeken waar ze naar hun capaciteiten wat productiewerk kunnen uitvoeren, kaarten maken of klussen doen voor de Kringkoop. Yvonne heeft keukenschorten gemaakt van oude postzakken. 'Ik kan naaien met een naaimachine', vertelt zij. 'Eerst moest ik de oude postzakken uit elkaar halen. Vervolgens heb ik er schorten van gemaakt.' Ze is zo trots op het resultaat dat ze het schort keurig in de kast heeft gehangen. 'Ik wil het niet gebruiken', lacht zij. 'Straks wordt het vies.'

 

Tom Paul doet graag productiewerk. Bosman van Zaal is een van de opdrachtgevers. Tom Paul laat zien dat hij de kaartjes voor bij de planten moet maken. Het plastic stokje moet aan het papieren kaartje worden gemaakt. Dat vindt hij leuk werk. Shirley en Bettina bundelen de kaartjes met een elastiekje erom. 'We zijn heel goed in productiewerk, maar niet als het snel af moet', legt Marleen Graper uit. Zij is clustermanager bij de dagbesteding. 'Als bedrijven ons ruim de tijd geven kunnen we echt veel werk verzetten. Zo hebben we in 2016 voor de Nederlandse Patiënten Vereniging meer dan honderd kerstpakketten samengesteld en krijgen we van de groentenboer ook weleens de opdracht om appels te schillen voor appelmoes of peertjes te schillen om stoofpeertjes te kunnen bereiden. Dat soort klussen pakken we graag aan.'

 

WASSERETTE     Op de nieuwe dagbestedingslocatie van Zideris aan de Windmolen 75 in Mijdrecht heeft zij de ruimte voor het aannemen van nieuwe taken. 'We willen graag een wasvoorziening gaan bieden', vervolgt Graper. 'Dat bouwen we langzaam op, want voor onze cliënten is het belangrijk dat zij nieuwe dingen in stappen kunnen leren. We gaan eerst oefenen met het doen van de was voor onze eigen woonlocaties; de handdoeken, theedoeken en vaatdoeken. Als dat goed gaat, kunnen we ook de was verzorgen voor scholen en kleine ondernemers in de omgeving. Dan halen we de vuile was op met de bolderkar, zorgen dat het gewassen, gedroogd en gestreken wordt en dan brengen we de schone was weer terug.'

 

De verhuizing zelf is voor de cliënten een heel spannende stap. Er worden veel vragen gesteld en soms wordt de spanning zelfs even teveel. Toch overheerst de nieuwsgierigheid en het enthousiasme. 'We hebben het hier goed, maar daar kunnen we weer nieuwe dingen doen', ziet Joop het optimistisch. Ook Yvonne heeft er zin in. 'Daar krijgen we een vaatwasmachine', roept zij uit. 'Daar ben ik het meest blij mee.'