• Een tochtje met de huifkar over het Bellopad

    Caroline Ströer
  • Uitzicht over Vinkeveen vanaf de kerk

    Caroline Ströer
  • Uitzicht vanaf de Rooms-Katholieke kerk in Vinkeveen

    Caroline Ströer
  • Een tochtje met de huifkar is ook voor de kinderen leuk

    Caroline Ströer
  • Greet Mulckhuyse in het vroegere schildersatelier

    Caroline Ströer

Open Monumentendag 2019: duik in de historie van Vinkeveen

VINKEVEEN Interessante weetjes over de Rooms Katholieke kerk in Vinkeveen maar ook een rondleiding door het oude schildersatelier van Mulckhuyse en een tochtje met de huifkar of een vaartocht of wandeling: er was genoeg te kiezen bij Open Monumentendag op 14 september.

Gelukkig is er een goede reling en zijn de ramen in de toren van de Rooms Katholieke kerk met stevig gaas voorzien want je moet wel 135 treden op naar boven wil je van een mooi uitzicht genieten. Tijdens de beklimming vertelde Arie van Zwieten over de geschiedenis van de kerk. Op de eerste verdieping waar vroeger het koor huisde staat nu het baldakijn waar vroeger de geestelijke onder liep tijdens Sacramentsdag en de lantaarn die ook meegedragen werd. In vitrines liggen de verschillende communieplaatjes en muntjes met afbeelding van de heiligen. Je kon de kazuifels, gewaden van de geestelijke voor trouwpartijen en rouwdiensten, bewonderen en het kleed van een misdienaar. Ook het orgel uit 1827 stond vroeger op die verdieping. "Nu is alles in de kerk", aldus Van Zwieten die aangeeft dat er vroeger wel drie diensten per zondag waren en dat de kerk toen overvol zat. Ook bij de klokken werd even stil gestaan. Er hangen drie klokken met de namen Jozef en Maria. "Ik noem de middelste altijd Jezus", zegt Van Zwieten. Con Huijbreghs vertelt dat er een grote restauratie is geweest van 2010 tot 2015 waarvan de kosten 5.6 miljoen euro bedroegen. In de kerk kun je via een spiegel in de vloer de ondergrondse gewelven zien. Elke veertien dagen wordt het waterpeil gemeten want de fundering mag niet droog komen te staan.

In het vroegere schildersatelier van Mulckhuyse, vertelt Greet Mulckhuyse dat haar betovergrootvader Jacobus Johannus in 1842 gestart is met het schildersbedrijf. Op een bordje staat nog te lezen: Huis- en rijtuigschilders want in het huidige atelier werden vroeger de rijtuigen van de rijke boeren geschilderd in hoogglans zwart en werden zelfs de paarden gestald. In het atelier staan nog de verschillende maatbekers want vroeger werd de verf gewogen. Er staat een verfmolen waar de pigmenten in fijngemalen werden. "Alles werd handmatig gedaan", aldus Greet. Ook naambordjes op rijtuigen en winkels werden met de hand gemaakt. Er lagen glasstalen voor de glas-in-loodramen. "Vroeger gingen ze met het glasrek op de rug op de fiets langs de klanten", vertelt Greet. Nu heeft Greet een curiosawinkeltje dat vrijdag en zaterdag geopend is.

Bij het Spoorhuis aangekomen waar zowel de klanten voor de huifkar als de boot en de wandeling vertrekken, vertelt Cock Willers over het spoor dat tot 1986 heeft bestaan en dat had te maken met de verschillende bedrijven die afhankelijk waren van de spoorweg zoals de hofsloper. Bij Mijdrecht werden koninklijke rijtuigen gesloopt. De Cindu, voddenhandel Karotex en Johnson Wax maakten veelvuldig gebruik van het spoor. Na de oorlog kwam er een opleving van het personenvervoer omdat er geen bussen reden en dat duurde tot 1950. Rob Idema, gids bij Staatsbosbeheer, vertelt tijdens de wandeling over het ontstaan van het gebied, Den Marken, later Demmerikse polder ontstaan in 1500. "Het gebied bestond uit veenmos van 4,5 meter hoog met lengtekanalen voor het overtollige water. Aan de randen ontstond tuinbouw. Toen het te nat werd kwam er vee." Er is een convenant gesloten waardoor het nu een weidevogelgebied is.

Caroline Ströer