• Bart-Jan en Shireen Bootsma in hun tuin aan de Vinkeveense plas.

    Truus Oudendijk

Kettinggesprek met Bart-Jan Bootsma: 'Water is de rode draad in ons leven'

VINKEVEEN Roemeense Rocky en een Mechelaar verwelkomen me kwispelend op de steiger. Bart-Jan Bootsma woont op een riante plek aan de Vinkeveense plassen. Een enthousiaste, bevlogen man, die samen met zijn vrouw Shireen een duikschool heeft. Daarnaast is er de bedrijfshulpverlening. Kees Fransen vraagt: Hoe combineer je dat?

Net als Kees heb ik twintig jaar in het buitenland gewerkt, mijn achtergrond is de offshore. En dat is heel breed: sleepboten, bevoorradingsschepen, boorschepen. Ik heb de Hogere Zeevaartschool gedaan in Amsterdam; dan zit je in dat milieu en rol je er vanzelf in. Fantastisch werk, maar op een gegeven moment moet je kiezen tussen je familie of je carrière en dat is familie geworden. Uiteraard de beste keuze. We hebben drie kleinkinderen die regelmatig hier komen, want die vinden het hier heerlijk. Wat dat betreft heb ik veel raakvlakken met Kees. Onze duikschool is eigenlijk per ongeluk op ons pad gekomen. Ik was terug uit het buitenland en mijn broer was bij zijn duikschool en had iets nodig. Hij vroeg: heb je iets te doen vanavond? Heb je misschien zin om te komen? Ik twijfelde eerst nog, maar ik stak mijn hoofd onder water en het was klaar. Dit was het.

Je was gelijk verkocht?

Het eerst jaar heb ik gelijk vierhonderd duiken gemaakt. En dat is veel. Ik vond het zo leuk dat ik gelijk een instructeurscursus ben gaan volgen. Twee jaar later zijn we de duikschool begonnen. Die is er nog steeds, maar we houden het wel kleinschalig. Dat vinden we gezelliger. Ik zit niet te wachten op een enorme winkel en honderden duikers. Dan gaat voor mij de lol eraf.

Hoe is de BHV in beeld gekomen?

Omdat ik de duikcursussen leuk vond en ik een paar keer uitgenodigd werd om te komen helpen, bleek dat mijn achtergrond en opleiding helemaal aansloot bij het thema veiligheid en het arbo advies en opleidingen traject. Dat heeft geresulteerd in een eigen klantenkring. Ik verhuur mijzelf aan bedrijven, scholen en universiteiten. Per toeval is dat eigenlijk in mijn leven gekomen en daar draaien we eigenlijk op. De duikschool is daar prima bij te combineren, want dat doen we in de regel 's avonds, in de weekenden en in de vakantieperiodes. Er is eigenlijk geen moment dat we zeggen: we hebben niks te doen.

En vertel eens iets meer over de duikschool?

We duiken hier in Vinkenveen. Af en toe naar het buitenland is leuk, maar ik ben altijd blij als ik weer thuis ben. Veel boekingen krijgen we binnen via internet en je kunt hier van alles doen. Als je al duikt kun je er voor kiezen om dit hier op de plassen met de boot te doen, in combinatie met een lunch of een barbecue. En we hebben mensen die de cursus willen volgen en dat is van beginner tot en met divemaster. We hebben een leuke groep mensen om ons heen. De divemasters assisteren weer bij de cursussen. Instructeurs leiden we niet op.

Je doet dit samen met je vrouw?

Shireen assisteert me met alles. Ik heb haar ontmoet toen ik in het buitenland woonde, in Guyana, Zuid Amerika. Ze organiseert hier de barbecues en de lunches en heeft een zeilmakerij.

Shireen is inmiddels aangeschoven en ik vraag haar gelijk maar: En jij ging zo met hem mee naar Nederland? Moest je daar niet ernstig over nadenken?

"Als je verliefd bent, doe je alles. Maar het is hier natuurlijk prachtig, als ik in Utrecht of Amsterdam had moeten gaan wonen, dan weet ik het nog niet. Die zeilmakerij is kleinschalig. Ik kom uit de mode en ontwerpwereld. Alles op de naaimachine kan ik maken, Bart-Jan zorgt voor de technische ondersteuning."

Bart-Jan: "We doen alles samen. Het is allemaal niet groot, maar bij elkaar vormt het een heel leuk pakket wat we aanbieden."

Is er nog ruimte voor vrije tijd, en wat doen jullie dan?

Achttien jaar geleden kwam hier een bootje voorbij drijven. Een Zweeds kajuitbootje en dat heeft bijna tien jaar in de haven gelegen zonder dat iemand er naar om keek. Af en toe trok ik het dekzeil recht omdat ik het zonde vond dat het zo verwaarloosde. Ik heb de eigenaar gevraagd of ik het kon kopen, maar we werden het niet eens over de prijs. Een jaar later wel. Shireen en ik zijn samen aan het klussen gegaan. Dat kostte een hoop tijd, want we kregen het in de duikschool ook steeds drukker. Maar nu acht jaar later zijn we bijna zover dat hij klaar is. Deze zomer gaat hij het water in. Dat is zeker.

[Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

Paul Omtzigt. Hij heeft een jachthaven aan de Herenweg. Paul heeft een heel andere achtergrond en ik ben benieuwd hoe hij er toe gekomen is om een jachthaven te beginnen.

Truus Oudendijk