• Truus Oudendijk

Kettinggesprek met Marianne Bras: 'Pure momenten het mooist'

DE RONDE VENEN Moedig mens, Marianne Bras. Ze heeft het aangedurfd om een omslag in haar leven te maken, is nu een succesvol fotografe en doet voornamelijk bruidsfotografie. Neeltje Wiegmans wil graag dat ze erover vertelt.

Hoe lang doe je dit al?

'Eigenlijk al vanaf mijn eerste fototoestelletje, wat ik kreeg zo rond mijn zestiende. Toen de kinderen kwamen, waren die natuurlijk een geliefd onderwerp. Mijn man en ik hadden een eigen zaak, een groente speciaal zaak met een grote traiteur afdeling in Amsterdam. Dat was hard werken en in die periode raakte het fotograferen wat op de achtergrond. Maar in 2010 werd mijn man zwaar hartpatiënt en moest hij er mee stoppen. Ik heb nog een aantal maanden de zaak alleen gedraaid, maar dat ging niet. Een zieke man thuis en twee jonge kinderen, het werkte gewoon niet. We hebben de zaak verkocht en ik ben weer in de zorg gegaan, mijn oorspronkelijke beroep. Op mijn vijftigste ben ik geslaagd voor mijn Verzorgende IG diploma en ben ik terecht gekomen in Mariaoord, op de Korsakov afdeling, net als Neeltje. Vanaf dat moment kreeg ik weer meer tijd voor mijn hobby fotograferen. En toen is het eigenlijk heel snel gegaan. Als eerste was er een vriend die vroeg of ik zijn bruiloft wilde fotograferen. Klappertandend heb ik dat gedaan.'

Ja, dat mag natuurlijk niet misgaan. Je kunt het niet overdoen.

'Eerlijk gezegd heb ik dat nog steeds. Ik vind kinderen en bruiloften het leukste om te fotograferen, maar als het jawoord gegeven is, dan pas ben ik rustig. Met de bruidsreportage kan je nog wel eens vragen: ga een stapje terug, of neem die houding nog eens aan. Maar die kus, die moet je wel hebben. Na die ene bruiloft begon het meteen uit de hand te lopen en kreeg ik steeds meer opdrachten. Die vlek werd steeds groter, het ging niet meer alleen om mensen uit mijn eigen kring, maar ook bedrijven kwamen vragen om personeelsfoto's. Twee jaar geleden heb ik mij in laten schrijven bij de kamer van koophandel en ben ik echt voor mijzelf begonnen.'

Wat doe je het liefst?

'Het allermooiste vind ik niet geposeerde foto's. Ik vind de pure momenten mooier dan de momenten dat er bewust in de camera wordt gekeken. Die speciale momenten worden hele dierbare herinneringen. Tegen de bruid zeg ik altijd: voordat je naar buiten gaat, gun ook je vader even een moment. Straks heb je alleen maar aandacht voor je toekomstige man. Maar vaders en dochters hebben toch wel een speciale band. Moeders mogen al mee de jurk uitzoeken, zijn erbij als hun dochter aangekleed wordt. Maar die vader komt in dat proces helemaal niet voor. Even een moment van vader en dochter samen heeft al heel wat mooie emotionele foto's opgeleverd. Ik heb het afgelopen jaar veel bijzondere bruidsreportages gemaakt. Iedere bruid is anders, maar ze zijn allemaal prachtig. Ook iedere jurk is totaal anders, maar het is bijzonder om te zien dat elke jurk altijd typisch bij de bruid past.'

Je bent ook gespecialiseerd in baby fotografie begrijp ik?

'Ja, dat doe ik ook, maar het is veel intensiever om te doen, zeker als ik bij de mensen thuis kom, dan moet ik zoveel meenemen. Het kost ook veel meer tijd. Wat ik zelf erg leuk vindt zijn meisjes vanaf een of twee jaar. Vorig jaar heb ik een kerstactie gedaan. Vijf foto's waarvan er een als kerstwens verstuurd kon worden. Vijf euro van iedere opdracht heb ik gedoneerd aan Kika en dat was een succes. Kinderen of hun ouders kunnen zelf een jurk uitzoeken, waarin hun kind kan poseren. Vorig jaar had ik een groene achtergrond met sneeuw en kerstbomen en allemaal rode jurkjes. Dit jaar heb ik een heel andere sfeer gecreëerd. Jurkjes in wit, zwart en goud en tegen een achtergrond van een houten deur. Dat is heel sfeervol geworden.'

Wat voor eigenschap moet je hebben als fotograaf?

'Inlevingsgevoel is belangrijk. En rust kunnen bewaren, zeker bij bruiloften. Soms moet je er even tussen springen, want bruiden zijn nerveus, maar moeders ook. En moeders willen vaak teveel doen. Op bruiloften heb je ook te maken met de familiesituaties. Ouders die gescheiden zijn bijvoorbeeld en met hun nieuwe partners komen. Dat geeft ook spanningen bij het bruidspaar. Het zijn allemaal situaties waar je rekening mee moet houden. Ik probeer me wel zo op te stellen, dat ik er voor die bruid ben. Een gevoel van veiligheid is belangrijk. Je stapt toch zomaar iemands wereld van binnen. Ik houd eerst een kennismakingsgesprek. Daarin kan het bruidspaar ontdekken of ze wel met mij in zee willen, want er moet wel een klik zijn. Het moet goed en vertrouwd voelen, want ik ben diegene die de hele dag het dichtste bij is. Ik kom als vreemde, maar ik ga altijd als vriend weer weg.'

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

'Tineke Vellekoop, ze is een heel origineel, druk mens. Ik wil haar vragen waar ze het lef vandaan haalt om in deze tijd haar baan op te zeggen en weddingplanner te worden.'