• Truus Oudendijk

Kettinggesprek met Miriam Bosman: 'We zijn nodig, dat sterkt me'

DE RONDE VENEN Miriam Bosman is gedreven, kordaat en strijdlustig. Ze is voorzitter van Stichting Dierenambulance De Ronde Venen. Een organisatie die nog wel wat vrijwilligers kan gebruiken. Een bijzonder gesprek met een bijzondere vrouw.

Truus Oudendijk

Als kind was ik vaak bij mijn grootouders op de boerderij. Daar is mijn liefde voor dieren begonnen. Ik was altijd te vinden tussen de koeien en de lammetjes, dat was mijn leven. Ik liep met de dierenarts mee als die langs kwam en heb van alles meegemaakt. Van keizersnede tot bevalling. Als ik onder het bloed thuiskwam zei ik tegen mijn moeder: ik heb een fantastische middag gehad, waarop die reageerde met de opmerking: ga je eerst naar eens omkleden. Toen ik na mijn scheiding in Mijdrecht kwam wonen besloot ik: dit is mijn tijd, ik ga iets doen wat ik leuk vind. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en mij aangemeld bij de dierenambulance.'

Wat doe je? 'Ik ben voorzitter van de stichting, maar daarnaast ook chauffeur. En dat laatste is het leukste om te doen. Het begint nu weer iets rustiger te worden, maar we hebben een drukke periode achter de rug. Het begint meestal rond Pasen. Alles is jong, komt uit een ei of valt uit een boom. Daar worden we vaak voor gebeld. Dan komt de zomervakantie, met veel aangereden katten. Die voelen zich eenzaam omdat hun baasje op vakantie is, gaan op zoek en letten niet goed op. Door de hitte van de afgelopen maanden hebben we veel te maken gehad met botulisme. Voornamelijk eenden, maar ook zwanen en ganzen zijn het slachtoffer. Straks krijgen we weer de egels. Maar de druk is momenteel een beetje van de ketel en dat is fijn, want het liep de spuigaten uit. Eigenlijk zijn we een dierenambulance plus. Sinds twee jaar hebben we een honden zoek team. Als er een melding komt van een vermiste hond, kijken we eerst wat voor hond het is. Is het bijvoorbeeld een gezonde jonge labrador, dan wachten we het een paar uur af. Maar gaat het om puppy's, honden met medicijngebruik of honden uit het buitenland, dan rukken we gelijk uit. Hoe sneller je in actie komt, hoe groter de kans dat je nog tips krijgt van mensen die de hond net gezien hebben. Zodra we een zoekactie beginnen zetten we gelijk een melding op Facebook. In onze app hebben we een hele groep mensen die zich hebben opgegeven voor het zoekteam, we doen gelijk een oproep wie ons kan komen helpen met zoeken. Vervolgens gaan we bij de eigenaar langs, maken een profiel aan van de hond en aan de hand daarvan bepalen we onze verdere strategie.'

Waarin onderscheiden jullie je nog meer? Onze maatschappelijk betrokkenheid. We zijn er niet alleen voor de dieren, maar ook voor de mens achter het dier. Ik doe dit nu al veertien jaar en we merken dat er steeds meer probleemsituaties voorkomen. We komen soms zulke schrijnende gevallen tegen, waaruit blijkt dat de eigenaar van het dier ook hulp nodig heeft. Mensen die melding maken van een ziek dier, maar waar bij aankomst blijkt dat ze niet voor zichzelf kunnen zorgen. Wij zijn dan een soort klokkenluider en schakelen de hulpdiensten in. Bij de dierenarts hebben we een spaarpotje staan. Voor noodgevallen. Zodat zulke mensen niet noodgedwongen hun dier laten inslapen omdat ze een behandeling niet kunnen betalen. We houden wel nacontrole of ze goed voor hun dieren blijven zorgen.'

Het is allemaal vrijwilligerswerk, ik neem aan dat je er nog ander werk naast doet? 'Ik heb een honden uitlaatservice. Dat heb ik sinds kort teruggebracht van vijf naar vier dagen per week, want de dierenambulance vraagt zoveel tijd en energie dat ik de vrijdag nodig heb om alle administratie en dergelijke te regelen. Onze vaste kern bestaat op dit moment uit 7 chauffeurs. Zelf draai ik zeven dagen per week alle nachtdiensten en mijn collega gaat vijf nachten mee. We zijn altijd oproepbaar. De telefoon ligt naast mijn oor. Het kan zijn dat ik zomaar een nacht slaap, maar het kan ook gebeuren dat ik om 1 uur 's nachts gebeld wordt en om 3 uur in het dierenziekenhuis zit. Slapen doe ik meestal als ik thuiskom van mijn uitlaatservice.'

Wat doet dit werk met je? 'De tijden veranderen en zo is het ook met mijn gevoel over dit werk. Hulpverleners als brandweer en politie kunnen over wat ze meemaken praten met deskundigen. Wij maken heftige situaties mee, van zelfmoord tot iemand die al weken dood in huis ligt. We worden niet betaald, doen het voor niks, maar er staat ook niemand klaar om ons verhaal aan te horen. We zijn in feite de underdog van de hulpvereniging. Het is niet raar dat wij maar zeven mensen over hebben. Maar het sterkt mij ook weer om door te gaan. We zijn nodig, welke gek doet anders dit werk?'

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek? 'Cindy Scheenaart. Ze heeft een bloemenboetiek en doet daarnaast onderzoek naar biologische medicijnen voor ziektes bij konijnen. Ik ben benieuwd hoe ze dat kan combineren.'